4 Eylül 2006 Pazartesi

ENDÜLÜS’TEN ....

ENDÜLÜSTEN ....




Mercan kaseler dolu su

Yürekler soğutan

Elhamradan akan su



Dan... dan... dan... dan...



Delerken çeliği, mermeri

Duyulmaz ki engel var

Aşılmaz sesler Prene'den

Ah...Prene geçit ver



Fatih’in nal sesleri; inletirken cihanı,

Süleyman’ın krallar titreten fermanı;

Taçlı Haçları "atarken",

Ahmere götüremediler.



Tutuşsaydı aynı eller,

İki koldan koşarken devler,

Al yeleli atlar saçarken alevler

Umranlar mı, ümranlar mı,

Kesti yolları?..

Geçirmediler..



Raks sesini Mehter vuruşuna,

Hangi güç..?

Yetiremediler.



MERCAN'ın Çınarı,

Elhamra'dan granitler delen,

Gönüller serinleten suya,

Doğudaki tanı, batıda aya,

Balkan’da ki kolu,

Endülüs’teki ayağa yetiremediler

Hayali, düşe götüremediler.



Kınalı ellerin, dualı dillerin

İmdat;diyen son nefesleri

Duyulmaz ki ;

Alplerden ..

Haç, Hilal’e örmüş çelik kafesleri



Bir bülbül ötse,

Rakkase sesi duysam

Onu görürüm rüyalarımda

Yedi yüz yıllık parlak medeniyetin

Canı çekilirken beşeriyetin

Bir nahif sanata denk gelsem

Bilirim Elhamra’dan...



Hoş bir ses duysam,

Ne güzellik görsem,

Bilirim Endülüs’ten

Bir ah işitsem,

Hatırlarım Endülüs’ü

.......

Yine bir gündönümü

Yedi yüz yıl sonra

Balkanlar kustu

Endülüs’te ki... Tanıdık ahı

..........

Gemileri yakıp dönmemek için,

İddialı medeniyet için gidenler,

Medeniyet(!)e gidenler,

Gel- gitlerle frenler, Preneler...



Yedi yüz yıl sonra iddiasız gidenler,

Sığınak oldu şimdi o Preneler...



Yeni bin yılda bin medeniyet için

Çürümüş insanlığa biraz merhem için

Geliyor,

Alp erenlerin hayat veren sesi;

Gürüldüyor artık

Alplerden tertemiz kar suyu

Yeni bir;tan ağartısı ...



Necati Çavdar-5.6.2000/ Ankara /Güneş’i Getiririm












Çok diili çeviri:

ENDÜLÜS'TEN ....

 

 

 

 

Mercan kaseler dolu su

 

Yürekler soğutan

 

Elhamradan akan su

 

 

 

Dan... dan... dan... dan...

 

 

 

Delerken çeliği, mermeri

 

Duyulmaz ki engel var

 

Aşılmaz sesler Prene'den

 

Ah...Prene geçit ver

 

 

 

Fatih’in nal sesleri; inletirken cihanı,

 

Süleyman’ın krallar titreten fermanı;

 

Taçlı Haçları "atarken",

 

Ahmere götüremediler.

 

 

 

Tutuşsaydı aynı eller,

 

İki koldan koşarken devler,

 

Al yeleli atlar saçarken alevler

 

Umranlar mı, ümranlar mı,

 

Kesti yolları?..

 

Geçirmediler..

 

 

 

Raks sesini Mehter vuruşuna,

 

Hangi güç..?

 

Yetiremediler.

 

 

 

MERCAN'ın Çınarı,

 

Elhamra'dan granitler delen,

 

Gönüller serinleten suya,

 

Doğudaki tanı, batıda aya,

 

Balkan’da ki kolu,

 

Endülüs’teki ayağa yetiremediler

 

Hayali, düşe götüremediler.

 

 

 

Kınalı ellerin, dualı dillerin

 

İmdat;diyen son nefesleri

 

Duyulmaz ki ;

 

Alplerden ..

 

Haç, Hilal’e örmüş çelik kafesleri

 

 

 

Bir bülbül ötse,

 

Rakkase sesi duysam

 

Onu görürüm rüyalarımda

 

Yedi yüz yıllık parlak medeniyetin

 

Canı çekilirken beşeriyetin

 

Bir nahif sanata denk gelsem

 

Bilirim Elhamra’dan...

 

 

 

Hoş bir ses duysam,

 

Ne güzellik görsem,

 

Bilirim Endülüs’ten

 

Bir ah işitsem,

 

Hatırlarım Endülüs’ü

 

.......

 

Yine bir gündönümü

 

Yedi yüz yıl sonra

 

Balkanlar kustu

 

Endülüs’te ki... Tanıdık ahı

 

..........

 

Gemileri yakıp dönmemek için,

 

İddialı medeniyet için gidenler,

 

Medeniyet(!)e gidenler,

 

Gel- gitlerle frenler, Preneler...

 

 

 

Yedi yüz yıl sonra iddiasız gidenler,

 

Sığınak oldu şimdi o Preneler...

 

 

 

Yeni bin yılda bin medeniyet için

 

Çürümüş insanlığa biraz merhem için

 

Geliyor,

 

Alp erenlerin hayat veren sesi;

 

Gürüldüyor artık

 

Alplerden tertemiz kar suyu

 

Yeni bir;tan ağartısı ...

 

 

 

Necati Çavdar-5.6.2000/ Ankara /Güneş’i Getiririm 

/////////////////////////////////////////////

 

1.# Fars # Farsça (#فارسی)

​از آندلس / AZ ANDALUS

​Necati ÇAVDAR

​کاسه‌های مرجانی پر از آب،

آب گرمای دل‌ها را سرد می‌کند،

آبی که از الحمراء جاری است.

دان... دان... دان... دان...

چون فولاد و مرمر را می‌شکافد،

شنیده نمی‌شود که مانعی هست؛

صداهای عبورناپذیر از پیرنه...

آه... ای پیرنه، راه را باز کن.

​صدای سم سمندان فاتح؛ آن‌گاه که جهان را به لرزه درمی‌آورد،

فرمان لرزه‌افکن سلیمان بر پادشاهان؛

صلیب‌های تاج‌دار را ،  هنگام انتصابِ صلیب‌های تاج‌دار

نتوانستند به احمر (الحمراء) ببرند.

​اگر همان دست‌ها به هم پیوند می‌خورد،

هنگامی که غول‌ها از دو سو می‌دویدند،

و اسبان یال‌سرخ آتش می‌افشاندند،

آیا آبادانی‌ها بود یا انبوه خلق،

که راه‌ها را بستند؟.. نگذاشتند بگذرد..

​صدای رقص را به ضربهٔ مهتر (موسیقی رزمی)،

کدام نیرو...؟

نتوانستند برسانند.

نتوانستند برسانند.

​«چنار» مرجان،

از الحمراء شکافندهٔ سنگ‌های خارا،

به آبی که دل‌ها را خنک می‌کند،

طلوع شرق را به ماه غرب،

بازوی بالکان را،

به گام‌های آندلس نتوانستند برسانند؛

خیال را به رؤیا پیوند ندادند.

​دست‌های حنایی، زبان‌های دعاگو،

آخرین نفس‌های فریادرس‌خواه:

«به دادم برسید!»

شنیده نمی‌شود؛

از آلپ...

صلیب، بر هلال قفس‌های پولادین بافته است.

​اگر بلبلی بخواند،

اگر صدای رقاصه‌ای بشنوم،

او را در خواب‌هایم می‌بینم.

تپش قلب تمدن درخشان هفتصدساله،

هنگامی که جان بشریت به لب می‌رسید،

اگر به هنری لطیف بربخورم،

می‌دانم از الحمراء است...

اگر صدای خوشی بشنوم،

هر زیبایی که ببینم،

می‌دانم از آندلس است.

​اگر آهی بشنوم،

آندلس را به یاد می‌آورم...

.......

باز هم انقلاب روزی دیگر،

هفتصد سال بعد،

بالکان بیرون انداخت،

آن آه آشنای آندلس را.

..........

​برای سوزاندن کشتی‌ها و بازنگشتن،

آنان که برای تمدنی پرادعا رفتند،

رفتن به سوی تمدن(!)،

با جزر و مدها، پیرنه‌های بازدارنده...

هفتصد سال بعد آنان که بی‌ادعا رفتند،

اکنون آن پیرنه‌ها پناهگاه شدند...

​در هزارهٔ نو برای هزار تمدن،

برای مرهمی بر انسانیت پوسیده،

می‌آید،

صدای زندگی‌بخش آلپ‌ارن‌ها؛

اکنون می‌غرود،

آب برف پاکیزه از آلپ،

سپیده‌دمی نو...

..............

............

​2. #Hintçe (#हिंदी)

#​Hint

अंदालुसिया से / ANDALUSIA SE

​Necati ÇAVDAR

मूंगा के प्यालों में भरा पानी,

जो दिलों को शीतलता देता है,

अलहाम्ब्रा से बहता पानी।

डन... डन... डन... डन...

फौलाद और संगमरमर को छेदते हुए,

कोई रुकावट सुनाई नहीं देती,

पिरेनीज़ पार से ना लांघी जा सकने वाली आवाजें...

आह... पिरेनीज़ रास्ता दो।

फतेह की टापों की आवाज; जब दुनिया को गुंजायमान करती थी,

सुलेमान का राजाओं को कंपाने वाला फरमान;

ताज वाले सलीबों को (राजाओं को) नियुक्त करते हुए,

अहमर (अलहाम्ब्रा) तक नहीं ले जा सके।

काश वही हाथ एक साथ थाम लिए जाते,

जब दो तरफ से दिग्गज दौड़ रहे थे,

जब लाल अयाल वाले घोड़े आग बरसा रहे थे,

क्या सभ्यताएं थीं, या जनसमूह थे,

जिन्होंने रास्ते रोक दिए?.. जाने नहीं दिया..

नृत्य की ध्वनि को मेहतर (सैन्य संगीत) की ताल तक,

कौन सी शक्ति...?

पहुंचा नहीं सके।

पहुंचा नहीं सके।

मरजान का 'चिनार',

अलहाम्ब्रा से ग्रेनाइट को चीरता हुआ,

दिलों को ठंडक देने वाले पानी में,

पूरब के भोर को पश्चिम के चांद तक,

बाल्कन की बांह को,

अंदालुसिया के कदमों तक पहुंचा नहीं सके,

कल्पना को सपने तक ले जा नहीं सके।

मेहंदी रचे हाथ, दुआएं मांगती जुबानें,

"मदद" कहती आखिरी सांसें,

सुनाई नहीं देतीं;

आल्प्स के पार से...

सलीब ने हिलाल (चांद) पर फौलादी पिंजरा बुन दिया है।

अगर कोई बुलबुल गाये,

अगर नर्तकी की आवाज सुनूं,

उसे अपने सपनों में देखता हूं।

सात सौ साल पुरानी उज्ज्वल सभ्यता की,

जब इंसानियत की जान निकल रही थी,

अगर किसी कोमल कला से सामना हो,

तो जानता हूं वह अलहाम्ब्रा से है...

अगर कोई मधुर आवाज सुनूं,

कोई सुंदरता देखूं,

तो जानता हूं अंदालुसिया से है।

अगर कोई आह सुनूं,

मुझे अंदालुसिया याद आता है...

.......

फिर एक नया मोड़,

सात सौ साल बाद,

बाल्कन ने उगल दी,

अंदालुसिया वाली... वही पहचानी हुई आह।

..........

जहाजों को जलाकर लौटने के लिए,

महत्वाकांक्षी सभ्यता के लिए जाने वाले,

सभ्यता(!) की ओर जाने वाले,

ज्वार-भाटा के साथ रोकते हुए पिरेनीज़...

सात सौ साल बाद बिना दावे के जाने वाले,

अब वे पिरेनीज़ शरणगाह बन गए...

नए सहस्त्राब्दी में हजार सभ्यताओं के लिए,

सड़ी हुई इंसानियत के मरहम के लिए,

रही है,

अल्प एरेन (आध्यात्मिक योद्धाओं) की जीवनदायिनी आवाज;

अब गरज रही है,

आल्प्स से बहती बर्फ की निर्मल धारा,

एक नई "भोर की लालिमा"...

........

........

​3. #Svahili Dili / #Kiswahili

​KUTOKA ANDALUSIA / KUTOKA ANDALUSIA

​Necati ÇAVDAR

​Mabakuli ya marijani yaliyojaa maji,

Yenye kupooza mioyo,

Maji yanayotiririka kutoka Alhambra.

Dan... dan... dan... dan...

Yakitoboa chuma na marmar,

Haisikiki kwamba kuna kizuizi,

Sauti zisizovukika kutoka Pyrene...

Ah... Pyrene fungua njia.

​Sauti za kwato za Fatih; zikitikisa ulimwengu,

Agizo la Suleiman linalowatetesha wafalme;

 

Wakati wa kuteua msalaba wenye taji,

Hawakuweza kuufikisha Ahmer (Alhambra).

​Kama mikono hiyo ingeshikana,

Majaasi walipokimbia kutoka pande mbili,

Farasi wenye nywele nyekundu wakimwaga moto,

Je, ni ustaarabu, au ni umati wa watu,

Uliofunga njia?.. Hawakuacha wapite..

​Sauti ya ngoma na kucheza kwa pigo la Mehter,

Nguvu gani...?

Hawakuweza kuifikisha.

Hawakuweza kuifikisha.

​'Mti wa Mchinar' wa Mercan,

Kutoka Alhambra ukitoboa mawe magumu,

Kwenye maji yanayoburudisha mioyo,

Pambazuko la mashariki hadi mwezi wa magharibi,

Kono la Balkan,

Hawakuweza kulifikisha kwenye mguu wa Andalusia,

Hawakuweza kupeleka wazo kwenye ndoto.

​Mikono iliyopakwa hina, ndimi zenye dua,

Pumzi za mwisho zikisema "Nisaidieni",

Hazisikiki;

Kutoka milima ya Alps...

Msalaba umefuma ngome ya chuma juu ya Mwezi (Hilal).

​Kama kiumbe akiimba,

Nikisikia sauti ya mnenguaji,

Namwona katika ndoto zangu.

Ustaarabu uliostawi wa miaka mia sataba,

Moyo wa ubinadamu ukiondoka,

Nikitana na sanaa laini,

Najua inatoka Alhambra...

​Nikisikia sauti nzuri,

Uzuri wowote nikiuona,

Najua unatoka Andalusia.

Nikisikia mguno wa uchungu,

Naikumbuka Andalusia...

.......

Tena siku mpya imewadia,

Miaka mia saba baadaye,

Balkan ilitapika,

Mgungano ule wa kuzoea kutoka Andalusia.

..........

​Ili kuchoma meli na kutorejea,

Waliokwenda kwa ajili ya ustaarabu wenye hamu kubwa,

Waliokwenda kwenye ustaarabu(!),

Mawimbi yakizuiliwa na milima ya Pyrene...

Miaka mia saba baadaye waliokwenda bila majivuno,

Sasa milima hiyo ya Pyrene imekuwa kimbilio...

​Katika milenia mpya kwa ajili ya ustaarabu elfu,

Kwa ajili ya dawa kidogo ya ubinadamu uliooza,

Inakuja,

Sauti yenye uzima ya mashujaa wa Alp Eren;

Sasa inavuma,

Maji safi ya theluji kutoka milima ya Alps,

"Pambazuko jipya" la asubuhi...

.......

.......

#Kore dili

ENDÜLÜSTEN / 안달루시아로부터

​Necati ÇAVDAR

산호 대접에 가득 ,

가슴을 시원하게 식히는

알함브라에서 흘러내리는 .

... ... ... ...

강철과 대리석을 뚫고 들어가며

장애물이 있어도 들리지 않네,

피레네 산맥 너머넘어 다다르지 못하는 소리들.

... 피레네여, 길을 열어다오.

정복자(파티흐) 말발굽 소리가 세상을 울릴 ,

술레이만의 어명에 국왕들이 떨고 있을 ,

왕관을 십자가들을 임명하면서

알함브라(알아흐마르) 끌고 가지 못하였네.

손을 굳게 맞잡았더라면,

거인들이 양쪽에서 달려올 ,

붉은 갈기의 말들이 화염을 뿜어낼 ,

문명의 번영이었을까, 사람들의 무리였을까,

길을 막아섰는가?.. 통과시키지 않았네.

춤사위의 소리를 메흐테르(군악) 타악 소리로

어떤 힘이 대응할 있었으리오..?

미치지 못하였네,

미치지 못하였네.

산호(MERCAN) '플라타너스',

알함브라에서 화강암을 뚫고 나와

마음을 서늘하게 식혀주는 물에,

동쪽의 붉은 노을을 서쪽의 달에,

발칸의 뻗어 나간 손길을

안달루시아의 발걸음에 미치게 하지 못하였네,

꿈을, 현실로 이어가지 못하였네.

연지를 바른 , 기도하는 혀들의

"구해다오" 부르짖는 마지막 숨소리가

들리지 않는구나;

알프스 너머에서는..

십자가가 초승달 위에 강철 창살을 쳤으니.

나이팅게일 마리 울적에,

무희의 소리가 들릴 때면

꿈속에서 모습을 보네.

칠백 찬란했던 문명의

인류의 목숨이 꺼져갈

섬세하고 아련한 예술 하나를 만난다면

알함브라의 숨결임을 알리라...

pleasant(아름다운) 소리 하나 들릴 때면,

어떤 아름다움을 때면,

안달루시아의 것임을 알리라.

탄식 소리 하나 들려오면

안달루시아를 떠올리리라.

.......

다시 찾아온 동지(冬至),

칠백 년이 지난

발칸반도는 토해내었네,

안달루시아에서 들려오던.. 익숙한 탄식을.

..........

돌아가지 않기 위해 배를 불사르고,

원대한 문명을 향해 떠난 이들,

문명(!) 향해 갔던 이들,

밀물과 썰물 속에 발목을 잡는 피레네...

칠백 년이 지난 기약 없이 떠난 이들에게,

이제 피레네는 피난처가 되었네...

새로운 천년, 개의 문명을 위하여

부패한 인류에게 줄기 약을 바르기 위해

다가오고 있네,

알프 에렌(정신적 용사들) 생명을 불어넣는 목소리가;

이제 천둥처럼 울려 퍼지네

알프스 산맥의 깨끗한 눈물(설원),

새로운 "동녘의 밝아오는 여명"...

///////

 

///////////////////////////////

FROM ANDALUSIA / ENDÜLÜS'TEN

Necati ÇAVDAR

Coral bowls full of water

That cool down the hearts,

Water flowing from Alhambra.

Clang... clang... clang... clang...

As it pierces steel and marble,

 No obstacle can be heard;

Uncrossable sounds from the Pyrenees...

Ah... Pyrenees, yield a passage!

While the sound of the Conqueror’s hooves echoed through the world,

And Suleiman’s edict made kings tremble;

 Even while appointing the crowned Crosses,

 They could not carry it to Ahmer (Alhambra).

If those same hands had joined together,

While giants were running from two sides,

 While red-maned horses were scattering flames,

Was it civilizations, or was it the crowds,

That blocked the roads?.. They did not let them pass..

 

The sound of dance to the beat of

Mehter, What power could ever match it..?

They could not make it reach.

 They could not make it reach.

 

The "Plane Tree" of Coral (MERCAN),

To the water that pierces granites from

Alhambra, And cools the hearts;

They could not bring the dawn in the East to the moon in the West,

 Nor the arm in the Balkans to the foot in Andalusia,

 They could not carry the dream into reality.

 

Hennaed hands, praying tongues,

Their final breaths crying "Help!";

 Cannot be heard...

 From the Alps...

 The Cross has woven steel cages over the Crescent.

 

If a nightingale sings,

 If I hear the sound of a dancer,

I see it in my dreams.

 While the breath of humanity was fading away

 From a seven-hundred-year-old brilliant civilization,

 If I come across a delicate piece of art,

 I know it is from Alhambra...

 

If I hear a pleasant sound,

 Whatever beauty I see,

I know it is from Andalusia.

If I hear a sigh,

 I remember Andalusia...

......

 

Yet another solstice,

 Seven hundred years later,

 The Balkans vomited

 That familiar sigh... from Andalusia.

..........

Those who burned the ships never to return,

 Those who went for an ambitious civilization,

Those who went towards civilization(!),

The Pyrenees, braking with the tides...

 

Seven hundred years later, those who went without ambition,

 Now those Pyrenees have become a refuge...

 

In the new millennium, for a thousand civilizations,

 For a little balm upon decayed humanity, It is coming—

 The life-giving voice of the Alp Erens;

 Now thundering forth

 Is the pure snow water from the Alps,

A new... "break of dawn."

//////////////////////////////////////////////

 

D’ANDALOUSIE / ENDÜLÜS'TEN

Necati ÇAVDAR

 

Des coupes de corail pleines d’eau

Qui apaisent les cœurs,

L’eau qui coule de l’Alhambra.

 

Brav... brav... brav... brav...

 

En perçant l’acier, le marbre,

Inaudible est l'obstacle ;

Sons infranchissables depuis les Pyrénées...

Ah... Pyrénées, laissez le passage !

 

Tandis que le bruit des sabots du Conquérant faisait résonner le monde,

Et que le firman de Soliman faisait trembler les rois ;

Tout en nommant les Croix couronnées,

Ils n’ont pu le porter jusqu’à Ahmer (l’Alhambra).

 

Si ces mêmes mains s’étaient unies,

Alors que les géants couraient des deux côtés,

Que les chevaux à la crinière rouge crachaient des flammes,

Étaient-ce les civilisations, ou était-ce la foule,

Qui ont barré les routes ?..

Ils ne les ont pas laissés passer..

 

Le son de la danse au rythme du Mehter,

Quelle force... ?

Ils n’ont pu y parvenir.

Ils n’ont pu y parvenir.

 

Le « Platane » de Corail (MERCAN),

À l’eau qui perce le granit depuis l’Alhambra,

Et qui rafraîchit les cœurs ;

Ils n’ont pu porter l’aube de l’Orient jusqu’à la lune de l’Occident,

Ni le bras dans les Balkans jusqu’au pied en Andalousie,

Ils n’ont pu mener le songe jusqu’au rêve.

 

Les mains teintées de henné, les langues en prière,

Leurs derniers soupirs disant « À l’aide ! »

Inaudibles...

Depuis les Alpes...

La Croix a tressé des cages d’acier sur el Croissant.

 

Si un rossignol chantait,

Si j’entendais le son d’une danseuse,

Je la verrais dans mes rêves.

Alors que s’éteignait le souffle de l’humanité

D’une brillante civilisation de sept cents ans,

Si je croise un art délicat,

Je sais qu’il vient de l’Alhambra...

 

Si j'entendais une douce voix,

Quelle que soit la beauté que je voie,

Je sais qu’elle vient d’Andalousie.

Si j'entendais un soupir,

Je me souviendrais de l’Andalousie...

.......

 

C’est encore un solstice,

Sept cents ans plus tard,

Les Balkans ont vomi

Ce soupir si familier... d’Andalousie.

..........

 

Pour brûler les vaisseaux et ne plus revenir,

Ceux qui sont partis pour une civilisation ambitieuse,

Ceux qui sont partis vers la civilisation(!),

Les Pyrénées qui freinent au gré des marées...

 

Sept cents ans plus tard, ceux qui sont partis sans prétention,

Ces Pyrénées sont devenues un refuge aujourd’hui...

 

En ce nouveau millénaire, pour mille civilisations,

Pour offrir un peu de baume à l’humanité corrompue,

Elle arrive,

La voix vivifiante des Alp Erens ;

Elle gronde désormais,

L'eau de neige pure venant des Alpes,

Une nouvelle... « lueur de l'aube. »

 

/////////

D’ANDALOUSIE / ENDÜLÜS'TEN

Necati ÇAVDAR

 

Des coupes de corail pleines d’eau

Qui apaisent les cœurs,

L’eau qui coule de l’Alhambra.

 

Brav... brav... brav... brav...

 

En perçant l’acier, le marbre,

Inaudible est l'obstacle ;

Sons infranchissables depuis les Pyrénées...

Ah... Pyrénées, laissez le passage !

 

Tandis que le bruit des sabots du Conquérant faisait résonner le monde,

Et que le firman de Soliman faisait trembler les rois ;

Tout en nommant les Croix couronnées,

Ils n’ont pu le porter jusqu’à Ahmer (l’Alhambra).

 

Si ces mêmes mains s’étaient unies,

Alors que les géants couraient des deux côtés,

Que les chevaux à la crinière rouge crachaient des flammes,

Étaient-ce les civilisations, ou était-ce la foule,

Qui ont barré les routes ?..

Ils ne les ont pas laissés passer..

 

Le son de la danse au rythme du Mehter,

Quelle force... ?

Ils n’ont pu y parvenir.

Ils n’ont pu y parvenir.

 

Le « Platane » de Corail (MERCAN),

À l’eau qui perce le granit depuis l’Alhambra,

Et qui rafraîchit les cœurs ;

Ils n’ont pu porter l’aube de l’Orient jusqu’à la lune de l’Occident,

Ni le bras dans les Balkans jusqu’au pied en Andalousie,

Ils n’ont pu mener le songe jusqu’au rêve.

 

Les mains teintées de henné, les langues en prière,

Leurs derniers soupirs disant « À l’aide ! »

Inaudibles...

Depuis les Alpes...

La Croix a tressé des cages d’acier sur el Croissant.

 

Si un rossignol chantait,

Si j’entendais le son d’une danseuse,

Je la verrais dans mes rêves.

Alors que s’éteignait le souffle de l’humanité

D’une brillante civilisation de sept cents ans,

Si je croise un art délicat,

Je sais qu’il vient de l’Alhambra...

 

Si j'entendais une douce voix,

Quelle que soit la beauté que je voie,

Je sais qu’elle vient d’Andalousie.

Si j'entendais un soupir,

Je me souviendrais de l’Andalousie...

.......

 

C’est encore un solstice,

Sept cents ans plus tard,

Les Balkans ont vomi

Ce soupir si familier... d’Andalousie.

..........

 

Pour brûler les vaisseaux et ne plus revenir,

Ceux qui sont partis pour une civilisation ambitieuse,

Ceux qui sont partis vers la civilisation(!),

Les Pyrénées qui freinent au gré des marées...

 

Sept cents ans plus tard, ceux qui sont partis sans prétention,

Ces Pyrénées sont devenues un refuge aujourd’hui...

 

En ce nouveau millénaire, pour mille civilisations,

Pour offrir un peu de baume à l’humanité corrompue,

Elle arrive,

La voix vivifiante des Alp Erens ;

Elle gronde désormais,

L'eau de neige pure venant des Alpes,

Une nouvelle... « lueur de l'aube. »

//////////////////////////////////

DESDE ANDALUCÍA / ENDÜLÜS'TEN

Necati ÇAVDAR

 

Tazas de coral llenas de agua

Que refrescan los corazones,

Agua que fluye desde la Alhambra.

 

Clang... clang... clang... clang...

 

Al perforar el acero, el mármol,

Inaudible es el obstáculo;

Sonidos infranqueables desde los Pirineos...

¡Ah... Pirineos, abran paso!

 

Mientras el resonar de los cascos del Conquistador estremecía el mundo,

Y el edicto de Suleimán hacía temblar a los reyes;

Incluso al nombrar a las Cruces coronadas,

No pudieron llevarlo hasta Ahmer (la Alhambra).

 

Si esas mismas manos se hubieran unido,

Mientras los gigantes corrían desde ambos lados,

Y los caballos de crines rojas arrojaban llamas,

¿Fueron las civilizaciones, o fue la multitud,

Lo que cortó los caminos?.. No los dejaron pasar..

 

El sonido de la danza al ritmo del Mehter,

¿Qué poder...?

No pudieron hacerlo llegar.

No pudieron hacerlo llegar.

 

El "Plátano" de Coral (MERCAN),

Al agua que perfora granitos desde la Alhambra,

Y que refresca los corazones;

No pudieron llevar la alborada del Este a la luna del Oeste,

Ni la rama de los Balcanes al pie en Andalucía,

No pudieron llevar el anhelo al sueño.

 

Manos teñidas de henna, lenguas en oración,

Sus últimos alientos pidiendo "¡Auxilio!";

Inaudibles...

Desde los Alpes...

La Cruz ha tejido jaulas de acero sobre la Media Luna.

 

Si un ruiseñor cantara,

Si oyera la voz de una bailarina,

La vería en mis sueños.

Mientras se apagaba el aliento de la humanidad

De una brillante civilización de setecientos años,

Si me encuentro con un arte delicado,

Sé que viene de la Alhambra...

 

Si oyera una hermosa voz,

Cualquier belleza que viera,

Sé que viene de Andalucía.

Si oyera un suspiro,

Recordaría a Andalucía...

.......

 

Nuevamente un solsticio,

Setecientos años después,

Los Balcanes vomitaron

Ese suspiro tan familiar... de Andalucía.

..........

 

Para quemar las naves y no regresar jamás,

Los que fueron por una civilización ambiciosa,

Los que fueron hacia la civilización(!),

Los Pirineos que frenan con las mareas...

 

Setecientos años después, los que fueron sin pretensiones,

Ahora esos Pirineos se convirtieron en un refugio...

 

En el nuevo milenio, para mil civilizaciones,

Para poner un poco de bálsamo a la humanidad corrompida,

Ya viene,

La voz vivificante de los Alp Erens;

Ahora ruge

El agua pura de nieve de los Alpes,

Una nueva... "alborada."

//////////////////////////////////

"Not: Şiirin diller arası yolculuğundaki çeviri desteği için Gemini'ye (AI) teşekkürler."

​"Şiirimin Farsça, Hintçe, Korece ve Svahili çevirileri yapyap zekâ (Gemini) iş birliğiyle hazırlanmıştır."


🏷️

#ÇeviriGemini #YapayZekâ #GeminiAI

https://www.facebook.com/necati.cavdar/posts/pfbid0kQZX3QjMkaBx8ahfqN8ES9SfqxyWppnv835Ns59vzx1dzs8FbtnfP3oZgmLECRLql


FARKINDA MISIN..?

Dost bilenler korkunca gölgenden
Kaçınca bildikler telefonlardan
Cevaplar gelmeyince mektuplardan
Yine de çareydin farkında mısın?

Kendine bir dert ortağı ararken
Sen dertlilerin derdini taşırdın
Gizlerken açlığını tüm toklardan
Sen hilkatten toktun farkında mısın?

Alsınlar götürsünler yorganını
Kes at ipini, hem urganını
Aç, çıplak olunur gönül sultanı
Sen zaten çıplaktın farkında mısın?

Sırtta ki yükü hafifletmek için
Sen yüklenirdin taşınmaz dağları
Yüceltirken senden başkalarını
Huzur enginlerde farkında mısın?

GENÇLİK

............
Verebiliyor muyuz; ruhi gıdasını da gençliğe
Ne veriyoruz ki; mide ve şehevi ihtiyacından öteye...

7.5.1997
05.00

GİBİ

Ne korkunç şeydir; olmak senden uzakta
Yalnız başıma o karanlık, ıssız gecelerde
Muhtaçken bir ışığa, sen başka yerde
Özledim çiçeğin meyveyi özlediği gibi

Bölüyor gecenin sessizliğini saatin gongu
Bazen çok uzaklardan bir tıkırtı bir gürültü
Bazen bir motor sesi, bazen bir tren düdüğü
Özledim Ağustos’ta bitkinin yağmuru özlediği gibi

Bu dert bunca meşgale, bitmez sıkıntı içinde
Benim ve dünyanın ateş içinde olması nafile
Senin hayalin, senin gülüşün gözüm önünde
Özledim dağların yeşili özlediği gibi

Bu sessiz gecelerde yazarken kalemim
Söylemez olan dilim, söylerken kelamım
Esen rüzgarlardan alır gibiyim selamın
Özledim arının çiçeği özlediği gibi

GİDİYORUM SONSUZLUĞA

Gözlerim kapalı olsa da
Ellerim hep bağlı kalsa da
Ayaklar yaralı, yorgun da
Gidiyorum sonsuzluğa

Henüz dünyaya gelmeden
Anam dahi göremeden
Yağmur çamur demeden
Gidiyorum sonsuzluğa

Engelleri aşamasam da
Dağlardan geçemesem de
Kendimden kopamasam da
Gidiyorum sonsuzluğa

GÜNEŞ DOĞUNCA BATAR

Mahpushane bir tuhaf bina
Süvariden kalma; hatıra, o gün bu yana
Ne izahı mümkün nede tarifi
Görkemli bina önün de bir uzun selvi
Dibinde asılan üç kişi en son ki
Karşıladı nazik bir bayan
İkinci katta; torba dolu bir oda.
Kapısında koskocaman bir balta,
Demir saplı bir baston.!
Tecrit ki, tecrit; tam zindan
Ufak yarıklı iki delikli tuvalet
İçerde b.. duvarla ayrı
Koku ki; ne koku anlayın gayrı.
Hava yok ki ne mümkün teneffüs
Çare yok üstüne kapanmış kapı
Çek pisliği içine .. Yutmuşsun hapı
Uyku mu? Ne mümkün bulursan yatağı
İmdada geldi: Sür, sür hacı yağı
Yatak .. On altı kişiye on şilte
Babanın evimi bura? Hapishane işte
Hemen başlıyorlar; yeni hayata, girişte
Af konuşuluyor; her harekette, işte
Bakıyorlar; biri birine şüpheli şüpheli
Bir kısmı; vurdumduymaz, hem de ümitli
.........
Tecritten lutfile çıkardılar
İnsanlar sayılıp, dizildiler
Kelle adedine göre yazıldılar
Attılar, ahır bozması koğuşa
Gacırdayarak, kapandı kapılar
Yarın mı..? Ne ümit .. Hüzün ve keder
Burada başkadır haller
Burada gözler bir başka parlar
Zaman nasıl geçer?
Voltada sanki zikrini çeker
Çok işler ama
Bir a..duyunca durur diller
Mahkumun .. ışığı.. belki af çıkar
Güneş orada, doğunca batar
Batınca; ...düşse ne çıkar?
Mahkumun çilesi;
Çeker de belki çıkar
.........
Bu gün tam on beş gün oldu
-“Yarın” dedim; hayal oldu
Her an hücrem; hırsız, cani ile doldu
Kimi bir gün, kimi üç günde gitti.
Acılar beni bu hücrede de buldu
Yalnızlık; sırdaşım, yoldaşım oldu
.......
Beklerim haberi gelmez
Gardiyan hiç halim bilmez
Evde bir buçuk yıllık yavrum
-“Geleceğim” diyen babası gelmez
......
Hücre kapısı...tak ....tak..
Hırsızı, canisi gitti tek tek
Onlar mı? Adi suçlu !
Bizimki düşünce...
Her dönem büyük tehlike
Aradaki en mühim fark...


1983

GÜNEŞİ GETİRİRİM (şiir)

Beynin patlarken sıcaktan,
Vücudun erim erim erirken,
Uçarken buharın yağ misali,
Dudakların; suya hasret,
Ağustos’ta toprak gibi;
Park park bölündüğünde...
Söndürür yüreğimde Güneş’i;
buz yapar,
Sana, can katan rahmeti getiririm.
Günahların artınca birden,
Kararınca kalpler kirden,
Güneş ile yakar, arıtırım kirden.
Yolunu şaşırdığında;
Zifiri karanlıkta kaldığında,
Boş verince zamana, kendine
Halledemediğinde girift sorunları,
İçinden çıkamadığında meselelerin,
Dumandan görünmeyince alem
Aydınlatmak için yolunu,
Güneşi getiririm.
Düşünce bedbinliğe;
Hafakanlar basıp
Sıkıntıdan patladığında,
Ümitleri tüketip,
Kenarına geldiğinde uçurumun,
Yüzümü sana, kalbimi
Çeviririm ona,
Aydınlatmak için ay gibi seni,
Ödünç alırım ışığı,
Güneşi getiririm...
Kışın;
Buz kesip donduğunda,
Bulutlardan süzer, yıldızlardan toplarım,
Kar kristallerinden biriktiririm,
Yüreğimde ısıtır,
Sımsıcak güneşi getiririm.
Kızgın harları yüreğimde soğutup,
Seni yakmasın diye,
Kendimi tutar eritirim,
Sana; hep ilk yaz güneşini getiririm....

Temmuz l997 ANKARA

HAY’DAN GELİP HU’YA GİDERKEN

Neye boşa dert edeyim
Neden hiçe sevineyim
Niçin, kime dövüneyim
Hay’dan gelip Hu’ya giderken

Sizin olsun tüm mülkler
Sizin olsun saltanatlar
O’na koşar her saatler
Hay’dan gelip Hu’ya giderken

Ne dert et ne de kasevat,
O’nun emrinde kainat
Huzur verdiğine kanaat
Hay’dan gelip Hu’ya giderken

Gerçek dosttur sana Kur’an
Mecnun olup O’na varan
Her oluşu onda bulan
Hay’dan gelip Hu’ya giderken

İşimiz yok kavga kinde
Dedende ki bu gün kimde
Gurup var seher vaktinde
Hay’dan gelip Hu’ya giderken

Yer, gökte ki hep devranda
Ne paha olsa kervanda
Kimse kalamaz bu handa
Hay’dan gelip Hu’ya giderken


İşini yap, rolünü oyna
Olan olur aklını yorma
Divane gam etmez her anda
Hay’dan gelip Hu’ya giderken

19.1.2000

HEPSİ SENİN İÇİN

Denizlerde yürümek
Sonsuzlukta uçmak
Kuşlarla konuşmak
Hepsi senin için can

Gece yıldızları toplamak
Ayı başına taç yapmak
Üstüme mavi gök örtmek
Hepsi senin için can

Güneşi yerinden koparmak
Irmakları yatağından çekmek
Denizleri kalbime boşaltmak
Hepsi senin için can

Güneşi elimde tutmak
Yavaş yavaş yanmak
Sensiz olur mu erimek
Hepsi senin için can

ERYAMAN DEVLET MAHALLESİ AŞIYAN'dan DASTARLI'ya göç : ve Şehri ( Rüzgar) abla

ERYAMAN DEVLET MAHALLESİ AŞIYAN'dan DASTARLI'ya göç : ve Şehri  ( Rüzgar) abla "Bizim siteye biri taşınıyor Eşya dan çok kit...